Hej Folk!
Wat gaat de tijd toch snel! Runar is vandaag alweer 3 maanden jong! Deze foto heb ik vanavond nog van hem gemaakt.
Het gaat goed met hem en met ons allemaal eigenlijk. We zijn wel wat ziek geweest, de een wat meer dan de ander, maar behalve wat snotneuzen is het nu wel ok.
Zoals jullie zien is het bij ons nog volop winter!
Deze foto is alweer een paar weken oud en inmiddels ligt er nog wel meer sneeuw. Vorige week kwam de gemeente al met vrachtauto's om de sneeuw die langs de straten ligt opgehoopt weg te halen. Het wordt op een soort stortplaatsen verzameld, om ruimte te maken voor meer sneeuw. Iedereen is verantwoordelijk voor het gedeelte van de stoep dat voor zijn huis loopt. Dat betekent dat je het begaanbaar moet houden, dus er is flink gewerkt door ons de laatste tijd. Maar die sneeuwwallen werden hoger en hoger, dus het werd steeds lastiger en zwaarder om de sneeuw op te scheppen. Nu is het gelukkig weer wat makkelijker.
Er ligt nu ongeveer een halve meter sneeuw, denken we. Als Mander en Joren door de tuin proberen te lopen, lukt dat eigenlijk niet, ze komen hopeloos vast te zitten, kunnen hun benen niet meer optillen, dat leidt natuurlijk nogal eens tot frustratie. Maar ze vinden de sneeuw toch vooral heel erg leuk. Ze zijn gek op sleetje rijden en ook absoluut niet bang om van hoge hellingen naar beneden te suisen en doen dat ook net zo lief achteruit. Ook het beklimmen van hoge sneeuwhopen is een leuke bezigheid.
Joost heeft ruim een week geleden in de tuin een iglo/sneeuwgrot met de jongens gebouwd, met een zij-ingang en een 'rookgat'. Joren en Mander kunnen er allebei tegelijk inzitten.
Zondag, bijna 2 weken terug, hebben we met een aantal vrienden gebarbecued bij Sandviken. Dat was wel even iets anders dan in de zomer! Je kunt door de vele sneeuw niet eens meer zien waar het 'water' begint.
Hier zitten we dan 'op het strand'......
Mander was zo moe, dat hij in slaap viel bij Joost op schoot (waarschijnlijk ook omdat hij achteraf gezien waarschijnlijk al een beetje ziek was, dat werd de volgende nacht wel duidelijk)
Joren had het kaarsje ook wel een beetje uit en had koude voeten, hij was erg blij toen hij thuis met beide voetjes in een bak warm water mocht! Runar, die dik ingepakt in zijn kinderwagen lag, hebben we niet horen klagen!
Over Runar gesproken, hij ontwikkelt zich prima, vinden wij.
Groeien doet hij ook als de beste. Hij past nu de kleertjes die zijn broers aanhadden toen ze een half jaar oud waren... (die waren dan ook wel 5 weken te vroeg geboren, maar toch) De vetrolletjes op zijn benen hebben we bij Mander en Joren nooit gezien!
Runar is geen 'huilbaby'. Hij huilt eigenlijk alleen als er iets is. Hij kan plotseling wakker worden en heel hard huilen: HONGER! Dan ben ik altijd blij dat hij borstvoeding krijgt, i.p.v. dat er eerst nog een fles gemaakt moet worden...
Natuurlijk heeft hij ook wel eens last van 'krampjes' of dwarsliggende boertjes enz, maar over het algemeen gaat het heel goed.
Hij geniet ervan om naar dingen te kijken, vooral een mobile boven het aankleedkussen, zijn grote broers, bepaalde speeltjes en natuurlijk de gezichten van papa en mama.
Runar is een echt 'aandachtsmonster', hij vindt het geweldig om met je te 'praten'. Vooral 's avonds is hij wakker en accepteert het dan eigenlijk niet om even in de box gelegd te worden, wat hij overdag best leuk vindt. Net of hij weet dat nu zijn broers in bed liggen, hij eindelijk zijn vader/moeder of allebei voor zich alleen heeft, en dat wil hij dan ook wel even uitbuiten. Ijverig doet hij zijn best om terug te praten, de tong gaat in alle mogelijk richtingen en soms komen er zelfs schuimbelletjes aan te pas. En ons gepraat wordt vaak beloond met lieve lachjes!
Vanavond vond hij het zelfs zo leuk, dat de eerste kleine schaterlachjes met geluid eruit kwamen, en het hele gezichtje deed mee, heerlijk!
| 
veel plezier!
